Even kennismaken.

Mijn naam is Danilo Verplancke, dus ik heb zoals U ziet,
voor de naam van mijn zaak
mijn voornaam gebruikt. Ik ben, volgens familietraditie
 naar mijn vader vernoemd. Hij was namelijk
ook naar de zijne vernoemd, maar mijn moeder vond Daan
 in 1952 niet modern genoeg
en vrijwel al mijn oudere neven heetten al Dennis.
Toen ik in 1975 uit (vervangende) dienst kwam
 ben ik bij Canon gaan werken als camera reparateur.
Wij, de nieuwe jongens, kregen intern een opleiding
om allemaal een aantal modellen uit het
programma te kunnen herstellen.
(gevleugelde afdelings opmerking:"Daar ben je nog niet aan toe".)
Doordat dit werk me kennelijk gemakkelijk afging,
werd de lijst van de door mij te reparareren
modellen en apparaten steeds langer. Ik ging daardoor
na verloop van tijd naast de foto- en filmcamera's ook
de flitsers, objectieven, accessoires (zoals  b.v. motordrives)
en projectoren doen.
Het was ook wel makkelijk dat ik voor de bestellingen
van de onderdelen goed de weg wist in
de verschillende manuals.
Indertijd had ik nog het idee dat ik dit werk
zo'n vijf tot acht jaar "leuk" zou vinden.
Ik dacht dat ik dan wel weer eens uit zou willen kijken naar iets anders.

Na bijna 3 jaar bij Canon ben ik bij een andere importeur
gaan werken. Deze importeur 
was aan het groeien en zij zochten iemand
om voor hen de "service" op te zetten.
  Vervolgens moets ik die gaan coördineren. 
Makimex was een klein bedrijf en dat maakte het werken daar,
dankzij de korte onderlinge lijnen, erg aangenaam. 
Een uitdaging dus die ik graag aanging.
Hier ging het voornamelijk om verrekijkers en
foto accessoires zoals balgapparaatjes, flitsers 
en een aantal merken objectieven.
Daarnaast werden er ook projectieschermen, 
aluminium koffers, fototassen, statieven, pocket- en
smalfimcamera's, projectoren, 
digitale horloges en klokradio's verhandeld.
Dat moesten we, in de tussentijd was de service afdeling
uitgegroeid tot 4 personen,
allemaal kunnen herstellen als het stuk was!
We spreken intussen van de jaren 80 en toen groeide de fotomarkt nog flink.

Maar in 1982 dreigde de boel, door een onderling konflikt
tussen de twee direkteuren, op de klippen te lopen.
Daarom heb ik, in overleg met deze werkgevers
(maar vooral omdat ik dit werk 
nog steeds veel te leuk vond om er nu reeds mee op te houden
of wat anders te gaan doen), 
besloten om voor mijzelf te beginnen. 
Ik zou dan tegelijkertijd de opgebouwde service afdeling,
als "alles toch nog misging" 
bij mij thuis, kunnen voortzetten en verder uitbouwen.
En tenslotte waren die 8 jaar ook nog niet om. :-)

Een collega van de verkoop en ik zijn samen nog wel
voor een halfjaar naar de koninklijke Fischel 
overgestapt om de zaken, van de inderdaad
om zeep geholpen importeur Makimex, af te ronden. 
Dat gaf mij natuurlijk de gelegenheid om de overstap
naar ZZP'er wat beter voor te bereiden.
Bij deze laatste importeur heb ik intussen o.a. de
gebruiksaanwijzing geschreven/bewerkt/vertaald voor 
hun import van een engelse Home-computer
(de onvolprezen ORIC-1 en Atmos). 
Om deze computers te promoten heb ik een aantal keren
(verkoop)demonstaties gegeven, 
maar hoe die handel zich ontwikkeld heeft, staat nu voor u. :-)

Vraag: Kan ik mijn hele boekhouding op dit home-computertje doen?
Antwoord:
Jawel, maar ik zou 'm eronder vandaan halen, want het gaat zo wiebelen.

Het voortzetten van de service-afdeling van de
hierboven beschreven importeur
ging niet zoals voorzien. Om de gemaakte overstap naar mijn
free-lance reparatie bedrijf 
wat te vergemakkelijken heb ik hierna nog
een jaar part-time als verkoopadviseur bij
een Hi-Fi zaak hier in de stad gewerkt.

Ik werk voor een importeur (foto-, overhead-apparatuur, 
video/digitale projectoren en verrekijkers), een aantal
fotohandelaren uit de omgeving, verzamelaars 
die hun mooie spullen willen laten onderhouden
en voor particulieren die de weg 
naar mij, via advertenties, deze home-page en
mond tot mond reclame hebben gevonden.

Het doorzetten van de digitale fotografie
heeft ertoe geleid dat een aantal merken
verloren zijn gegaan of opgingen in een ander.

Grote, gerenomeerde namen uit de fotografie zijn
terecht gekomen bij fabrikanten die feitelijk
in hun oorsprong niets van doen hadden met dit vak.

De veranderingen in de maatschappij hebben er
intussen toe geleid dat apparatuur
een andere waardering ten deel valt.
In de goede oude tijd kocht je een camera waar je
de rest van je leven plezier aan hoopte te kunnen beleven.

Net zoals computers en telefoontjes zijn ze echter snel en
al dan niet kunstmatig aangestuurd vanuit
commerciele overwegingen verouderd.

Momenteel laat men zijn apparatuur dus liever niet meer
repareren en/of ouderhouden. Een goede klant acht het goedkoper om
nog redelijk werkende spullen weg te werpen
en te vervangen. Noem het moderne tijden of gewoon
de wegwerp maatschappij.


Hobbies

Zoals te doen gebruikelijk bij mensen die van hun hobby
hun werk hebben gemaakt komt er van fotograferen
bij mij niet veel meer terecht. Ik heb een
aantal mooie camera's en ben ook ruim voorzien van
de nodige accessoires, maar meer dan de 
vakantiekiekjes, het bijhouden van een verbouwing in huis 
en een plaatje - op uitdrukkelijk verzoek - bij
speciale gelegenheden komt het er niet van 
om daadwerkelijk eropuit te trekken
met deze apparatuur.
Misschien komt het er "later" ooit weer van.

Ik vind muziek erg leuk en ik doe al jaren pogingen
om op mijn keyboards wat uit de voeten te raken.
In 1977 heb ik, uit belangstelling en gefascineerd
door de geluiden die ermee mogelijk zijn,
een Elektor Formant synthesizer gebouwd.
Luister bijvoorbeeld eens naar wat W.Carlos met
de muziek van J.S.Bach doet op zijn/haar CD's! 
Of naar Keith Emmerson, Vangelis, Klaus Schultze, Tangerine Dream,
Synergy (Larry Fast), J.M.Jarre en Isao Tomita.
Sindsdien knoei ik graag met deze apparaten. 
Intussen heb ik er al een aantal gehad en
het plan om deze site op te leuken met een aantal geluiden 
is zo'n beetje gestrand op de lange laadtijd die een
kwalitatief goede met zich meebrengt.
(als voorbeeld zou U een arpeggio van mijn CS2X moeten horen)

Als U niets gehoord heeft, volgt Uw browser mijn plannetje niet, maar kunt U 
hieronder alsnog een (ander) geluidje opstarten.


Naar muziek kun je natuurlijk ook luisteren
naast er zelf mee bezig te zijn. Ik heb zo 
mijn favorieten en uit
een immer voortdurende nieuwsgierigheid
komen er gestaag een aantal bij.
All time favoriet is echter de humor!
(denk hierbij aan de Bonzo Dog Doo/Dah Band, 
Cheech & Chong, Tom Lehrer)
Onder mijn werk luister ik veel naar Ambient music zoals die
bijvoorbeeld wordt gemaakt 
door Harold Budd, Jon Hassell en
de gebroeders Brian en Roger Eno.

Vanzelfsprekend luister ik ook naar "normale" muziek.
Momenteel ben ik een fan van 
Tori Amos, Radiohead en diverse
afrikaanse muzikanten. 
Vanwege mijn leeftijd was ik al fan van oa. the Beatles, Kinks, Who,
Rolling Stones, Tom Waits, Leonard Cohen,
Neil Young, Randy Newman, Peter Gabriel, 
U2, Pink Floyd en R.E.M.
Als U zelf in een band speelt of U heeft
een voorkeur die U met mij wilt delen, ik houd me
aanbevolen voor tips......

Wat, in mijn ogen, ook een leuke tijdpassering biedt is
lezen en in toenemende mate schrijven.
Ik wil hier niet zeggen dat ik uitsluitend literatuur lees,
want het aanbod aan boeken is enorm, maar ik
probeer de moderne nederlandse schrijvers een beetje te volgen 
door vooral van hen boeken te lezen.
Vergeet niet dat je voor het lezen van een goed boek 
de tijd moet nemen en.... er moet ook nog gewerkt worden.

Sinds mijn middelbare schooltijd schrijf ik verhalen.
Het is voor mij altijd een 
ideale manier gebleken om de omgeving en opgedane impressies
in mij op te nemen en/of te "verwerken". 
Ik ben er indertijd mee begonnen omdat mijn
leraar Nederlands mijn opstellen en
stukjes tekst erg waardeerde.

Daardoor ben ik vanzelfsprekend bij de schoolkrant betrokken geraakt en
dat is voor menige schrijver de start gebleken van
een carrière dus waarom niet van de mijne?
Intussen heb ik bij Lulu de internet uitgeverij  gepubiceerd:

Bundel 1 ( "W 1x kort 2x lang(er)" 124 p.).   Voorblad boek


Dubbelroman ("2 een dubbelroman" 360 p.). Cover boek 2

Dit boek heb ik opgedragen aan mijn zus Céline Weise-Verplancke


14 Schetsen over mannen ("Blauw druk" 190 p.).omslag Blauw druk

Ets op de omslag ('portret van de schrijver') door Bert Kienjet


Om gelijk te bestellen

Of neem deze verwijzing over: http://www.lulu.com/spotlight/dfverplancke

 Bij Lulu moet je naast het leveren van de tekst
"alles zelf doen", tenzij je dus bereid bent 
erg hoge kosten te maken en daarmee
de prijs van je boek/bundel nogal
flink opgedreven wordt.
Omdat ik erg veel waarde hecht aan de vorm van een boek
heb ik dus naast de letterkeuze, 
de opmaak zoals de bladspiegel en
hoofdstuk/verhaal indeling  feitelijk de
hele typografie verzorgd.
Het spreekt voor zich dat het omslag ontwerp
ook van eigen hand is, zij het met uitzondering voor
mijn Bundel Blauw Druk.

Gesterkt door het 'succes' dat ik heb weten te bereiken
met de hier bovenstaande uitgaven, gaat het
schrijven gewoon door.


In de huiskamer staat een computer en ook de talrijke mogelijkheden
van dat apparaat hebben mijn warme belangstelling.
Ik speel nauwelijks spelletjes (ok. heel soms Solitair) maar zie 
de computer meer als gereedschap om informatie op te halen
(internet, e-mail) en te beheren. 
In de nabije toekomst wil ik mijn modelbaan weer eens gaan opbouwen en
wellicht kan ik dan via de computer een combinatie maken
tussen mijn electronica en modelbouw hobby.

Ik deed jarenlang een uurtje in de week aan judo, maar helaas ben ik
door omstandigheden (diabetes) nogal 
gevoelig geworden voor blessures, dus was het verstandiger daarmee op te houden.
Het behalen van de zwarte band zal dus niet meer gaan lukken. 
De bruine band is echter ook niet mis, dus let op. ;-)

Ik hou er niet zo van om naar sport te kijken op t.v., meestal zie je
eigenlijk niks en gaat het er kennelijk alleen maar om
het luidruchtige gebral en de nonsens eromheen.
Alleen de formule 1 races zoals ze worden behandeld op de BBC
sla ik niet over. Ieder mens heeft recht op een zwakheid
en dit is de mijne..............

Ik vind het leuk om tijd door te brengen in mijn geboortestad Leiden. 
Voordeel van in een niet te grote, historische stad wonen is ook dat je 
zo buiten bent en door de polder of het duinlandschap kunt fietsen. 

Op vakantie wandel ik normaliter veel, maar we hebben een
paar keer onze fietsen meegenomen 
en dat is me ook erg goed bevallen.
De actieradius wordt er wat groter door en dat heeft 
zo zijn voordelen.
Intussen zijn we zo tot onze tevredenheid, al in
Drente (mooi en lekker leeg), Brabant (omgeving Den Bosch
 de Loonse en Drunense duinen en Eindhoven), de Achterhoek en
Overijssel (rond de Vecht) geweest.
Als het meezit leren we heel Nederland kennen!


Terug naar het begin of Kontakt maken via e-mail